حمام پهنه يکی از آثار قديمی و ارزشمند سمنان است ، که کمتر مورد توجه قرار گرفته است . اين حمام که در گوشه شمال غربی تکيه پهنه سمنان ، بين مسجد جامع و مسجد امام خمينی و امامزاده يحيي قرار گرفته و در سال 856 هجری قمری ، در زمان سلطنت ابوالقاسم بابرخان ، پادشاه تيموری و به دستور وزير وي ، خواجه غياث‌الدين بهرام سمناني ساخته شده‌است .
اين حمام در سال 1312 هجري قمري در زمان سلطنت مظفرالدين شاه و به دستور حاج ملا علي حكيم الهي دانشمند معروف ، نسبت به تعمير و تجديد بناي آن اقدام شد . يكي از قسمتهاي جالب توجه اين حمام ، سر در زيبا و كاشيكاري شده آن است ودر بالاي در ورودي اشعاري به خط نستعليق خوانا و استادانه نوشته شده است . اين حمام از موقوفات مسجد جامع است و سازمان ميراث فرهنگي استان در سال 1373 پس از باز سازي آن را به عنوان موزه مردم شناسي بازگشايي كرد.
اين حمام به علت کم توجهى در زمان سلطنت ناصرالدين‌شاه قاجار، ويران و کتيبهٔ آن ربوده شد . ساختمان حمام از سه قسمت تشکيل يافته است : قسمت اول رختکن يا سربينه است که به وسيلهٔ يک هشتى کوچک به قسمت دوم و سوم يعنى گرمخانه و خزانه متصل مى‌شود . يکى از قسمت‌هاى جالب توجه اين حمام سردر زيبا و کاشى‌کارى شدهٔ آن است . با اين که در انجام کاشى‌کارى به اندازه کافى دقت نشده باز هم از جذابيت قابل توجهى برخوردار است . در طرفين در ورودى که از چوب با گل ميخ‌هاى آهنى ساخته شده ، دو نقش از يک افسر و فرماندهٔ قاجار با شمشير وجود دارد.
در بالاى در ورودى ، بر هشت قطعه کاشى لاجوردى اشعارى به خط نستعليق خوانا و استادانه نوشته شده است . اين اشعار توسط مرحوم اسدا... منتخب‌السادات ، پدر استاد حبيب يغمايى سروده شده است.
كودكي كه هرگز متولد نشد
در حمام پهنه استخوان‌هاي مادر و فرزندي كه در شكم دارد ، به خوبي معلوم هستند . ميگويندمتعلق به 4500 سال قبل هستند . اين استخوان‌ها در موزه سمنان (حمام پهنه) نگهداريميشوند و جالب‌ترين شيء موزه به حساب مي‌آيند .
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۲ ساعت 19:4 توسط مرتضی امیرجان
|
